Hai voces que non se apagan e Begoña Caamaño é unha delas. Por iso, a Real Academia Galega decidiu dedicarlles a ela as Letras Galegas 2026, nun recoñecemento a unha traxectoria que fixo da palabra —escrita e dita— unha forma de pensar o mundo, de cuestionalo e de imaxinalo doutro xeito.
A decisión tomouse nun pleno celebrado no pazo municipal de María Pita, na Coruña, e converte á xornalista e narradora viguesa nunha homenaxe que mira de fronte á contemporaneidade: ao presente, ao feminismo, á ética da linguaxe e á necesidade dun xornalismo e dunha literatura comprometidos coa cidadanía e coa lingua galega.
Caamaño chegou tarde á narrativa, pero cando o fixo deixou unha pegada fonda. En Circe ou o pracer do azul (2009) e Morgana en Esmelle (2012) colleu os grandes mitos da tradición occidental e virounos. Puxo a Penélope, a Circe ou a Morgana no centro do relato e fíxoas falar desde as marxes, desde a experiencia e desde a complicidade entre mulleres. O resultado foron novelas que dialogan co presente, falan de poder, de responsabilidade e de modelos de sociedade, e que abriron un camiño singular na narrativa galega recente.
Pero as Letras Galegas 2026 tamén queren lembrar á Begoña Caamaño xornalista, unha profesional que entendeu o oficio como un servizo público e un exercicio de rigor. Formada en Vigo, no barrio do Calvario, desenvolveu boa parte da súa carreira na Radio Galega, onde deixou unha maneira de facer a profesión baseada na precisión, no coidado da lingua e na conciencia social. Programas como o Diario Cultural ou Andando a terra levan aínda a súa pegada.
A súa biografía non se pode separar do compromiso. Caamaño implicouse nas causas sociais, culturais e políticas do seu tempo, defendeu os dereitos humanos, o feminismo, a dignidade profesional e a independencia dos medios. Foi presidenta do Comité Interempresas da CRTVG e unha das impulsoras da Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación, sempre coa convicción de que a palabra importa e de que non é inocente.
